Haar roots liggen bij klassieke en wereldmuziek, maar toch valt haar accordeonspel niet helemaal thuis te brengen onder deze noch andere genres. Een vleugje melancholie, dat wel. En gevoelig. Maar af en toe ook onstuimig. Passioneel. En boordevol drama. Met een zekere nostalgie. En een knipoog.

Ook haar tweede muze, het woord, wordt op een niet-traditionele manier verweven in haar voorstellingen. Gewapend met een warme stem vertelt ze het liefst verhalen en toegankelijke poëzie. Maar niet zonder haar grote liefde, de diatonische accordeon.

Op verrassende wijze wil ze het beste van twee werelden verenigen. Leve de kruisbestuiving en de verwondering!

Welkom in de wereld van Rebecca Stradiot.